Να ‘μαι πάλι. Όλο λέω ότι θα σταματήσω να γράφω τόσο πολύ για τον Πανιώνιο, να ασχοληθώ με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα, αλλά είτε με προλαβαίνει ο χρόνος – η έλλειψή του δηλαδή – είτε πάνω που πάω να γράψω, με πιάνει μια μελαγχολία. Και με πιάνει μελαγχολία γιατί θεωρώ ότι το να γράφεις σε ένα blog είναι, καταρχήν, αγχολυτικό. Και πραγματικά, με την αηδία, την οργή και τη στενοχώρια που μου προκαλούν όλα όσα παρακολουθούμε από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες τον τελευταίο καιρό, αρνούμαι να μετατρέψω μια αγχολυτική «αγωγή της ψυχής» σε μια καταθλιπτική παράθεση όλων των σκέψεών μου για όλους αυτούς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θύτες, θύματα, ΚΡΙΤΕΣ – ειδικά αυτοί οι τελευταίοι (δημοσιογράφοι) με το φαρισαϊσμό που τους διακρίνει – συμμετέχουν σε αυτή την «χολιγουντιανή» ιστορία συνωμοσίας και καθημερινής τρέλας. Το μόνο καλό από αυτή την ιστορία είναι ότι είναι ευκαιρία να καταλάβει ο κόσμος τι λαμόγια είναι τα κανάλια, οι εκδότες και η συντριπτική, μάλλον, πλειοψηφία των δημοσιογράφων.
Γι’ αυτό θα μιλήσω για τη μεγάλη χτεσινή μου χαρά. Ο Πανιώνιος κέρδισε το ΑΕΚ-44 2-3 μέσα στο ΟΑΚΑ. Ένα παιχνίδι που στο τέλος το κάναμε ντέρμπυ. Έχουν δίκιο όσοι λένε ότι δεν δόθηκε πέναλτυ στο Ριβάλντο. Πιθανότατα να έχουν δίκιο και για το μαρκάρισμα στο Λυμπερόπουλο. Όμως, ΔΕΝ υπάρχει ΚΑΜΙΑ αλλοίωση αποτελέσματος, καθόσον ένα πέναλτυ δεν δόθηλε σίγουρα σε ανατροπή του Djebbour και πιθανότατα και στην περίπτωση που ο Ενσαλίβα τράβηξε από το χέρι, νωρίτερα, τον Djebbour. Για να μη μιλήσουμε για τα δύο ανύπαρκτα οφσάιντ με τα οποία ανακόπηκε ο Djebbour. Και για να μη θυμηθούμε τον πώτο μεταξύ μας αγώνα φέτος, όπου μια ανύπαρκτη – πάλι – ΑΕΚ με μιάμιση φάση και ένα πέναλτυ τουλάχιστον αμφισβητούμενο όσο και το μαρκάρισμα στο Λυμπερόπουλο και την πρώτη περίπτωση του Djebbour κέρδισε 0-3... Ή το πόσο ευνοήθηκε η ΑΕΚ σε άλλα παιχνίδια φέτος. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν πού αδικήθηκε το ΑΕΚ-44. Πείτε μου, πού; Μήπως η διαιτησία φταίει για τα τρία γκολ που έφαγε; Μήπως για το ότι ήταν ανύπαρκτη σε ΟΛΟ το πρώτο ημίχρονο και είχε μια άμυνα που έμπαζε σαν διαμπερές διαμέρισμα στο Νέο Δελχί την εποχή των μουσώνων; Ή μήπως για το ότι σε κάθε φάση το μέλημα της άμυνας ήταν να σηκώνει το χέρι για να ζητά οφσάιντ; Έχει παίξει καθόλου μπάλα φέτος η ΑΕΚ; Δεν έχασε το ΑΕΚ-44, κέρδισε ο Πανιώνιος – και πρέπει να το καταλάβουμε αυτό.
Κι ερχόμαστε και στις δηλώσεις του Ντέμη-Ζορό-Ρομπέν των Δασών-Αρσέν Λουπέν-Πάντσο Βίλλα-Neo-εξυγιαντή-του-ελληνικού-ποδοσφαίρου Νικολαΐδη, a.k.a. Vandis. Είναι τουλάχιστον γελοίες, για να μην πω ύποπτες. Για να μην πω ότι μου θύμισε λίγο από το κλάμα της Χίλαρι ενόψει της Σούπερ Τρίτης ή από το κλαψούρισμα του Σαρκοζί παραμονές των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Πρέπει να ξεπατίκωσε σχέδια, δεν εξηγείται αλλιώς! Τι προσπαθεί να κάνει; Να επηρεάσει πρόσωπα και καταστάσεις ενόψει της δύσκολης συνέχειας του πρωταθλήματος, ώστε να τύχει η ομάδα του ευνοϊκότερης μεταχείρισης; Ψάχνει να βρει άλλοθι, εκεί που δεν υπάρχουν για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, να συμμαζέψει τα ασσυμάζευτα στα μάτια των εξαγριωμένων αεκτζήδων, που έχουν να δουν την ομάδα τους να παίζει μπάλα δεν ξέρω κι εγώ από πότε και που πλέον αμφισβητούν την επάρκεια και την ικανότητα τόσο του ίδιου όσο και των μετόχων; Αν θεωρεί ότι έπρεπε να κερδίσει η ομάδα του, ας μας το πει, να ξέρουμε κι εμείς να τον πάρουμε στα σοβαρά ή όχι. Δηλαδή, όταν ευνοείται κ. Ντέμη η ΑΕΚ ή όταν κερδίζει, είναι όλα καλά; Εκεί δεν υπάρχει σύστημα που αδικεί και κατατρέχει τους άλλους; Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες... Πέσανε οι μάσκες, δεν περνάει πια το στιλάκι του κοπτόμενου περί εξυγίανσης και δικαιοσύνης στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Δε μασάμε κουτόχορτο. Τολμάει ο Ντέμης και μιλάει για συντεχνία βαζελόγαυρου με την εκάστοτε κυβέρνηση, αποσιωπόντας ότι είναι κι η ομάδα του μέρος αυτού του συστήματος; 44, 44, 44, 44, 44, 44, 44, 44!!!! Σας θυμίζει κάτι; Έκατσε η μπίλια στο νούμερο 44 στη «ρουλέτα» και να το ΑΕΚ-44. Μιλάμε για την ομάδα με τη μεγαλύτερη αβάντα από κράτος (μαζί με τον ΠΑΟΚ, ο οποίος πήρε πάλι δάνειο με εγγυητή το Ελληνικό Δημόσιο!!!, εννοείται για ψηφοθηρικούς λόγους) αλλά και από εκκλησία, λόγω σημαίας! Και πουλάνε και προσφυγιά, τη στιγμή που η ΑΕΚ ιδρύθηκε, αν δεν κάνω λάθος, το 1924 στην ΑθΗΝΑ . Κι όχι στην Κωνσταντινουπολη νωρίτερα, όπως πχ ο Απόλλων Αθηνών στη Σμύρνη το 1891. Εννοείται ότι, ως προς αυτό το τελευταίο κομμάτι, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, έτσι;
Λίγη τσίπα ρε παιδιά... Αλλά θα μου πεις, και το ποδόσφαιρο μια μικρογραφία της κοινωνίας είναι.
Γι’ αυτό θα μιλήσω για τη μεγάλη χτεσινή μου χαρά. Ο Πανιώνιος κέρδισε το ΑΕΚ-44 2-3 μέσα στο ΟΑΚΑ. Ένα παιχνίδι που στο τέλος το κάναμε ντέρμπυ. Έχουν δίκιο όσοι λένε ότι δεν δόθηκε πέναλτυ στο Ριβάλντο. Πιθανότατα να έχουν δίκιο και για το μαρκάρισμα στο Λυμπερόπουλο. Όμως, ΔΕΝ υπάρχει ΚΑΜΙΑ αλλοίωση αποτελέσματος, καθόσον ένα πέναλτυ δεν δόθηλε σίγουρα σε ανατροπή του Djebbour και πιθανότατα και στην περίπτωση που ο Ενσαλίβα τράβηξε από το χέρι, νωρίτερα, τον Djebbour. Για να μη μιλήσουμε για τα δύο ανύπαρκτα οφσάιντ με τα οποία ανακόπηκε ο Djebbour. Και για να μη θυμηθούμε τον πώτο μεταξύ μας αγώνα φέτος, όπου μια ανύπαρκτη – πάλι – ΑΕΚ με μιάμιση φάση και ένα πέναλτυ τουλάχιστον αμφισβητούμενο όσο και το μαρκάρισμα στο Λυμπερόπουλο και την πρώτη περίπτωση του Djebbour κέρδισε 0-3... Ή το πόσο ευνοήθηκε η ΑΕΚ σε άλλα παιχνίδια φέτος. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν πού αδικήθηκε το ΑΕΚ-44. Πείτε μου, πού; Μήπως η διαιτησία φταίει για τα τρία γκολ που έφαγε; Μήπως για το ότι ήταν ανύπαρκτη σε ΟΛΟ το πρώτο ημίχρονο και είχε μια άμυνα που έμπαζε σαν διαμπερές διαμέρισμα στο Νέο Δελχί την εποχή των μουσώνων; Ή μήπως για το ότι σε κάθε φάση το μέλημα της άμυνας ήταν να σηκώνει το χέρι για να ζητά οφσάιντ; Έχει παίξει καθόλου μπάλα φέτος η ΑΕΚ; Δεν έχασε το ΑΕΚ-44, κέρδισε ο Πανιώνιος – και πρέπει να το καταλάβουμε αυτό.
Κι ερχόμαστε και στις δηλώσεις του Ντέμη-Ζορό-Ρομπέν των Δασών-Αρσέν Λουπέν-Πάντσο Βίλλα-Neo-εξυγιαντή-του-ελληνικού-ποδοσφαίρου Νικολαΐδη, a.k.a. Vandis. Είναι τουλάχιστον γελοίες, για να μην πω ύποπτες. Για να μην πω ότι μου θύμισε λίγο από το κλάμα της Χίλαρι ενόψει της Σούπερ Τρίτης ή από το κλαψούρισμα του Σαρκοζί παραμονές των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Πρέπει να ξεπατίκωσε σχέδια, δεν εξηγείται αλλιώς! Τι προσπαθεί να κάνει; Να επηρεάσει πρόσωπα και καταστάσεις ενόψει της δύσκολης συνέχειας του πρωταθλήματος, ώστε να τύχει η ομάδα του ευνοϊκότερης μεταχείρισης; Ψάχνει να βρει άλλοθι, εκεί που δεν υπάρχουν για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, να συμμαζέψει τα ασσυμάζευτα στα μάτια των εξαγριωμένων αεκτζήδων, που έχουν να δουν την ομάδα τους να παίζει μπάλα δεν ξέρω κι εγώ από πότε και που πλέον αμφισβητούν την επάρκεια και την ικανότητα τόσο του ίδιου όσο και των μετόχων; Αν θεωρεί ότι έπρεπε να κερδίσει η ομάδα του, ας μας το πει, να ξέρουμε κι εμείς να τον πάρουμε στα σοβαρά ή όχι. Δηλαδή, όταν ευνοείται κ. Ντέμη η ΑΕΚ ή όταν κερδίζει, είναι όλα καλά; Εκεί δεν υπάρχει σύστημα που αδικεί και κατατρέχει τους άλλους; Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες... Πέσανε οι μάσκες, δεν περνάει πια το στιλάκι του κοπτόμενου περί εξυγίανσης και δικαιοσύνης στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Δε μασάμε κουτόχορτο. Τολμάει ο Ντέμης και μιλάει για συντεχνία βαζελόγαυρου με την εκάστοτε κυβέρνηση, αποσιωπόντας ότι είναι κι η ομάδα του μέρος αυτού του συστήματος; 44, 44, 44, 44, 44, 44, 44, 44!!!! Σας θυμίζει κάτι; Έκατσε η μπίλια στο νούμερο 44 στη «ρουλέτα» και να το ΑΕΚ-44. Μιλάμε για την ομάδα με τη μεγαλύτερη αβάντα από κράτος (μαζί με τον ΠΑΟΚ, ο οποίος πήρε πάλι δάνειο με εγγυητή το Ελληνικό Δημόσιο!!!, εννοείται για ψηφοθηρικούς λόγους) αλλά και από εκκλησία, λόγω σημαίας! Και πουλάνε και προσφυγιά, τη στιγμή που η ΑΕΚ ιδρύθηκε, αν δεν κάνω λάθος, το 1924 στην ΑθΗΝΑ . Κι όχι στην Κωνσταντινουπολη νωρίτερα, όπως πχ ο Απόλλων Αθηνών στη Σμύρνη το 1891. Εννοείται ότι, ως προς αυτό το τελευταίο κομμάτι, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, έτσι;
Λίγη τσίπα ρε παιδιά... Αλλά θα μου πεις, και το ποδόσφαιρο μια μικρογραφία της κοινωνίας είναι.
